اگر در دهنم رو باز کنمممکنه خیلی چیزا بریزه بیرون که جمع کردنش سخت باشه ولی وقتی پتجره ها رو باز گذاشتم باید فکرش رو میکردم مست میکنه منو هوا همیشه خیالم رو بازی می ده و میتونه ببرتم به جاها و خاطرات و احوالاتی که شاید واقعی نباشن اما همین باعث میشه

اون آدم لعنتی ای که همینجوری گه گاه واسه خودش میاد تو خوابتون و حضورش برای شما خوشاینده و بعد روز بعد تا مدتی با دیدن پروفایلش از دور یه حس مثبت ِِ مسخره ای براتون تداعی میشه و اون آدم در گذشته هم اون طور که دلتون میخواسته باهاتون خوب و نزدیک نبوده چه برسه به الان که میاد تو خوابتون و در بیداری دور دوره. البته که میدونم اگر محدودیت نبود هنوزم حداقل به اندازه قبل میتونست باشه. ولی قبل هم نخواست بیشتر باشه. پس تو خوابم هم میای کم بیا!

اسفند ماه که مصاحبه کاری رفتم در یک روز از دو جا جواب مثبت گرفتم که دومی وقتی زنگ زد که اولی را قبول کرده بودم. دومی میخواست با حقوق کم من را راضی کند و احتمالن کار زیادی بکشد. به هرحال نرفتم و اولی را اگر چشم نزنم و قدر بدانم طوری رفته م که ازم راضی

غربت و غفلت به اندازه ای پیش رفته که هردوشب قدر خواب بودم و دومی را تقریبن به خاطر دوستی خسته بودم که از حضورم خوشحال نبود. من باید یاد بگیرم روی هیچکس، حتی کسی که امید را در من زنده کرده حساب نکنم. چون وقتی خودش برنامه اش با من همسو نباشد دیگر چیزی